http://www.108acc.com
  
สร้างเว็บไซต์Engine by iGetWeb.com

หน้าแรก

วิสัยทัศน์/พันธกิจ

บริการของเรา

LINK 4 A/C

DOWNLOAD

ติดต่อเรา

ปฎิทิน

« November 2018»
SMTWTFS
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 

.......... บทความ 108 ..........

ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ธรรมนูญครอบครัว คนละเรื่องเดียวกัน (๔)

ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ธรรมนูญครอบครัว คนละเรื่องเดียวกัน

ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ธรรมนูญครอบครัว คนละเรื่องเดียวกัน (2)

ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ธรรมนูญครอบครัว คนละเรื่องเดียวกัน (๓)

ราชกิจจาฯ ประกาศมาตรการคง VAT 7% ออกไปอีก 1 ปี ถึงวันที่ 30 ก.ย.61 ..... คั่นเวลา

บัญญัติ 10 ประการที่ต้อง คำนึงในการวางระบบบัญชี และการควบคุม ภายใน (1)

อะไรคือข้อมูลทางบัญชี ?

องค์กรในมุมมองของนักบัญชี

วิธีการเลือกสำนักงานบัญชี

เจ้าของกิจการควรไปพบ สรรพากรเองหรือไม่

บัญญติ 10 ประการที่ต้อง คำนึงในการวางระบบบัญชี และการควบคุมภายใน (2)

สำนักงานบัญชีในฝัน (2)

สำนักงานบัญชีในฝัน (3)

สำนักงานบัญชีในฝัน (4)

สำนักงานบัญชีในฝัน (5)

สำนักงานบัญชีในฝัน (6)

การสุ่มตัวอย่างทางสถิติในการสอบบัญชี

ค่าทำบัญชีปีละ 2-3 หมื่นบาท คุณไปอยู่ที่ไหนมา

พรก.ยกเว้นการปฏิบัติการเกี่ยวกับภาษีอากร 2558 ยื่นดีไหม

ธุรกิจปั่นป่วน เจอปัญหาขาดแคลนผู้สอบบัญชี จริงหรือ(1)

คุณสมบัตินักบัญชีที่ดี

จรรยาบรรณ ของผู้ประกอบวิชาชีพบัญชี

ธรรมบรรยาย ชุด จริยธรรมกับบัณฑิต - พุทธทาสภิกขุ

คลิปนี้ ชอบมาก

KPI เท่าไหร่ถึงพอ (1)

KPI เท่าไหร่ถึงพอ (2)

สถิติการจ่ายภาษีรายจังหวัด

สถิติการจ่ายภาษีตามภาค

สำนักงานบัญชีในฝัน (1)

สมาชิก

ลืมรหัสผ่าน?
สมัครสมาชิก

สถิติ

เปิดเว็บ14/11/2007
อัพเดท13/11/2018
ผู้เข้าชม20,479,025
เปิดเพจ24,318,994
Gold charts on InfoMine.com

อาหารไหหลำอีกครั้ง

โพสต์ทูเดย์
รายงานโดย :เรื่อง / ภาพ สุธน สุขพิศิษฐ์:

เมื่อกินอาหารฝรั่งแบบไหหลำทีไร ก็มักจะมีคำถามอยู่ในใจอยู่เสมอว่า ทำไมจะต้องเป็นคนไหหลำทำ แล้วคนจีนกลุ่มภาษากวางตุ้ง

ซึ่ง เป็นที่ยอมรับว่ามีฝีมือในการทำอาหารเยี่ยมยอดเหมือนกัน แล้วยังมีจีนกลุ่มภาษาแต้จิ๋ว ซึ่งทำอาหารแพร่หลายที่สุด เพราะเป็นกลุ่มภาษาที่มีเยอะที่สุดในเมืองไทย ซึ่งทั้งสองกลุ่มภาษานี้ไม่มีใครทำอาหารฝรั่งเลย

แล้วยังมีคำถามตามมาอีกว่า อาหารฝรั่งแบบไหหลำทำไมมีเฉพาะกรุงเทพฯ และคนไหหลำไปเอาวิธีการทำอย่างนี้มาจากไหน แล้วอีกอย่างในจังหวัดภาคเหนือที่เคยมีคนไหหลำมาก เช่น ลำปาง ไม่มีอาหารฝรั่งแบบไหหลำเลย และอย่าว่าแต่อาหารฝรั่งเลย แม้กระทั่งข้าวมันไก่ก็แทบจะไม่มี หรือมีก็ไม่อร่อย และขนมจีนไหหลำซึ่งก็เป็นของไหหลำแท้ๆ ก็ไม่มีเอาเลย ทั้งหมดเป็นคำถามที่สงสัยมาตลอดเวลา

เมื่อมีคำถามก็ต้องพยายามหาคำตอบ ผมพยายามถามคนไหหลำหลายคน อย่างดีก็ตอบว่าทำตามๆ กันมา ส่วนที่ลึกไปถึงรากนั้นหาคำตอบไม่เจอ ฉะนั้นต้องไปค้นหาจากหนังสือ ถึงผมจะมีหนังสือดีๆ ที่พูดถึงความเป็นจีนเยอะพอสมควร ทั้งงานวิจัยสังคม เศรษฐศาสตร์ ประวัติศาสตร์ย้อนรอยอดีตในกรุงเทพฯ การท่องเที่ยว ประสบการณ์ชีวิตและครอบครัว ก็ไม่ค่อยเจอคำตอบตามที่ต้องการแบบเจ๋งเป้ง ผมจึงต้องเอาทั้งหมดที่อ่านแล้วมาประมาณหรือตีขลุมตอบคำถามเอาเอง ผิดถูกตั้งเป็นประเด็นไว้ก่อน วันข้างหน้าถ้ามีข้อมูลใหม่ ลบล้างสิ่งที่เคยตั้งประเด็นไว้ก็เปลี่ยนใหม่ได้ เป็นเรื่องธรรมดาของการค้นหาประวัติศาสตร์หรือเขียนเรื่องย้อนหลังกลับไป นานๆ

ที่ผมมาประมาณหรืออนุมานเอาเองนั้น ก่อนอื่นต้องทิ้งความเป็นเกาะไหหลำไปก่อน ถึงจะเป็นที่รู้กันว่า ไหหลำเป็นเกาะอยู่ใต้ที่สุดของจีน ภาษาพูดของไหหลำที่เกาะไหหลำกับคนไหหลำในเมืองไทยพูดกันรู้เรื่อง ถึงสำเนียงจะผิดเพี้ยนกันไปบ้าง แต่ไม่ได้หมายความว่าคนไหหลำที่อยู่ในเมืองไทยนั้นจะต้องมาจากเกาะไหหลำที่ เดียว

มาดูโครงสร้างประวัติศาสตร์สังคมประเทศจีนโบราณย้อนหลังไปเป็นพันๆ ปีก่อน จีนไม่ถือว่ากลุ่มคนแถบทางใต้ในดินแดนของเขาเอง เช่น ทางแถบยูนนาน กวางสี กวางตุ้ง ไม่ใช่ชาวฮั่นหรือชาวจีน แต่เป็นพวกชนกลุ่มน้อยหรือพวกหม่าน เป็นพวกป่าเถื่อนทั้งสิ้น พวกนี้พูดภาษาถิ่นของตัวเอง ไม่ได้พูดภาษาฮั่นหรือภาษาจีนเมืองหลวงหรือจีนกลางที่เรารู้จักกัน มาตอนหลังที่จีนมาครอบครองแบบเบ็ดเสร็จ กลุ่มหม่านต้องรู้ภาษาเมืองหลวงด้วย มีอยู่ยุคหนึ่งจีนมีปัญหาภายใน เป็นสมัยที่จีนทั้งประเทศตกอยู่ในความปกครองของราชวงศ์ชิง (แมนจู) และราชวงศ์

หมิง (ฮั่นหรือจีน) ที่สูญเสียอำนาจ ต้องต่อสู้ใต้ดินเพื่อหวังจะได้คืนอำนาจดั้งเดิม สู้กันถึง 50 ปี ประชาชนที่เดือดร้อนที่สุดคือแถบทางใต้ ทางกวางสีและกวางตุ้งนี่แหละ เมื่อรัฐบาลของราชวงศ์ชิงเริ่มอ่อนแอ พวกตะวันตกหรือฝรั่งมากันเป็นขบวน หวังจะหาประโยชน์จากทางแถบนี้ ขึ้นที่กวางสี กวางตุ้ง จะมายึดไม่พอ ยังเอาฝิ่นมามอมเมาคนจีนอีก รัฐบาลจีนไม่พอใจถึงขนาดเผาเรือฝิ่นของฝรั่ง จึงมีสงครามฝิ่นเกิดขึ้น จีนแพ้ จึงมีสนธิสัญญานานกิงกับอังกฤษ ยกสิทธิผลประโยชน์ เปิดเมืองท่า เช่น กวางโจว เอ้หมึง ฝูโจว หนิงโป เซี่ยงไฮ้ และฮ่องกง ให้อังกฤษ

ยังไม่แค่นั้น อีกไม่นานประมาณ 10 ปี ก็มีสงครามฝิ่นอีก จีนแพ้อีกเช่นเคย เสียสิทธิให้อังกฤษอีก ตอนนี้ต้องยกเกาลูนไป นอกจากจีนทำสงครามกับต่างชาติแล้ว พวกคนกลุ่มน้อยยังสู้กันเองอีก คนย่ำแย่ไม่ใช่ใคร ประชาชนที่นั่นเอง

ย้อนกลับไปในเรื่องสังคมชาวจีนกับฝรั่งหน่อยหนึ่ง เมื่อเมืองท่าทั้งหลายตกเป็นของฝรั่ง โดยเฉพาะเซี่ยงไฮ้นี่แทบจะเป็นเมืองฝรั่งบนเมืองจีน ฝรั่งนั้นใช้แรงงานคนจีนทำงานทุกอย่าง เรียกว่าชี้นิ้วสั่งตามต้องการ หรือจะเอาคนจีนไปทำงานที่อื่นๆ หรือในประเทศของตัวเองก็ได้ หรือเมื่อไปอยู่ที่ไหนก็เอาคนจีนที่เคยใช้ติดตัวไปด้วยก็ได้ ทำเป็นฝรั่งกล้ามโต ไปประเทศอื่นๆ ก็แตะต้องคนของตัวเองไม่ได้ เป็นสิทธินอกอาณาเขต

คนจีนนั้นก็น่าจะเริ่มปรับตัว เดินทางเข้าเมืองท่าสำคัญหมด มาเป็นแรงงาน และเป็นธรรมดาของคน กลุ่มใครทำอาชีพแบบไหนก็ทำตามๆ กัน หรือช่วยเหลือกันตามกลุ่มภาษาของตัวเอง

คนไหหลำซึ่งข้ามมาจากเกาะไหหลำมาใกล้นิดเดียว มาเป็นแรงงานให้ฝรั่งด้วย อาจจะเลือกทำอาหาร เมื่อทำในโรงแรม ตามที่พัก หรือที่ทำงานฝรั่งก็ต้องทำอาหารฝรั่ง ทีแรกๆ ก็เป็นอาหารฝรั่งเด๊ะ นานๆ เข้าก็คลายตัวเป็นฝรั่งปนจีน เมื่อกลุ่มไหหลำหันมาทางนี้ก็มาตามๆ กัน แต่บางคนไม่ชอบทำอาหารก็ไปซักรีดเสื้อผ้า ถ้าไม่ชอบงานหน้าเตาร้อนๆ ทั้งเตาทำอาหารและเตารีดผ้า ก็ไปฝึกเป็นช่างงานไม้ ทำเฟอร์นิเจอร์สไตล์ฝรั่งหรือจีนก็ทำได้ดีด้วย สำหรับงานช่างไม้หรือช่างทำเฟอร์นิเจอร์นี่ คนพื้นที่หรือคนกวางตุ้งก็เก่งเหลือขนาด จนมีชื่อเรียกเป็นสกุลช่างว่า ช่างเซี่ยงไฮ้ นั่นก็เป็นที่ยอมรับเรื่องฝีมือเหมือนกัน

สำหรับคนจีนกลุ่มภาษาอื่น ก็ไปหาวิชาชีพอื่นๆ ออกไป เช่น คนจีนแคะก็หันไปทำงานตัดเย็บเสื้อผ้า งานช่างเย็บหนัง กระเป๋า รองเท้า ช่างกลึง ช่างบัดกรี

ตอนนี้เริ่มเห็นภาพของความถนัดในอาชีพชัดเจนขึ้นแล้ว เมื่อคนเข้ามาในเมืองท่ามากขึ้น คนก็เริ่มอั้นมาก ทำมาหากินลำบากขึ้น ต้องออกไปที่ใหม่ๆ พวกไม่มีอาชีพอะไรบุกเบิกมาก่อนรอนแรมมาในเรือเป็นเดือนๆ เรือล่มก็มี ป่วยก็มี ตายไปก็เยอะ เลือกมาเมืองไทยพอเห็นทิวต้นไม้ริมฝั่งนะ ร้องรอดตายแล้ว สบายแล้ว เมื่อกลุ่มแรกเป็นหน่วยกล้าตายมาประสบความสำเร็จ พวกอื่นก็ตามๆ กันมา ทุกกลุ่มภาษา

คนไหหลำนั้นเข้ามาเมืองไทย เอาอาชีพตามที่ถนัดติดตัวมาด้วย จะมาเองหรือติดตามฝรั่งมาก็เยอะ ก็ที่ผมเห็นพ่อครัวอาหารฝรั่งกับ Butler คนจีนในสถานทูตอังกฤษนั่นแหละ อยู่มาก็เห็นลู่ทางทำมาหากิน ทำอาหารเป็นก็ต้องเปิดร้านอาหาร ญาติพี่น้องลูกหลานทำไม่เป็นก็ช่วยสอนกัน เปิดแล้วขายดี ก็ทำกันทั่วกรุงเทพฯ ในอดีตจึงมีหลายร้านตามที่ผมพูดเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว

ถนัดซักรีดก็ตั้งร้านซักรีดเสื้อผ้า ช่างไม้ชาวไหหลำก็ไปทั่วเมืองไทยเหมือนกัน สมัยก่อนใครปลูกเรือนไทยและงานตกแต่งภายใน เช่น งานฉลุเซาะร่องไม้ ถ้าใช้ช่างไหหลำ คนนั้นต้องเป็นคหบดีแน่ๆ ดูเรือนไทยถ้าเห็นงานภายในเนี้ยบๆ นั่นช่างไหหลำทั้งนั้น

แล้วไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมภาคเหนือ เช่น ลำปาง จึงมีคนไหหลำเยอะ ก็สมัยก่อนฝรั่งคนอังกฤษนะได้สัมปทานไม้สักภาคเหนือ เขาก็เอาคนไหหลำที่เคยทำงานกันตั้งแต่เก่าแก่เอาขึ้นไปทำงานด้วย คนไหหลำทำงานไม้ซุงไม่ถนัดงานครัวครับ ฉะนั้นจึงหาอาหารฝรั่งกับขนมจีนไหหลำข้าวมันไก่ที่ลำปางไม่ค่อยมี

ตอนนี้หันมาดูเกาะไหหลำ เดิมนั้นเกาะนี้เป็นที่ปล่อยเกาะของข้าราชการที่ไม่เอาถ่าน ไม่ค่อยมีใครอยากอยู่ ร้อนมาก เพราะเป็นเขตร้อนชื้นเหมือนแถบเมืองไทย แต่เกาะไหหลำมีพืชผลไม้ดีและมีอาหารพื้นบ้านที่วิเศษที่สุด มีขนมจีนไหหลำ ที่สำคัญที่สุดมีไก่บุ่นเซียว อันนี้มีชื่อมานานแล้ว มีตำนานว่าตำบลบุ่นเซียวนี้มีต้นไทรเยอะมาก และเลี้ยงไก่แบบปล่อย ไก่กินเม็ดไทรแล้วอ้วนท้วน เนื้อนุ่มหอมหวาน แค่ต้มสับมีน้ำจิ้มหน่อยก็อร่อยแล้ว เมื่อมีไก่ดีก็ต้องมีข้าวมันๆ หอมๆ กินกับไก่ จึงมีข้าวมันไก่ สำหรับไก่พันธุ์บุ่นเซียวนี่ยังมีอยู่ครับ อร่อยจริงๆ ผมเคยกินที่เกาะไหหลำมาแล้ว แต่ข้าวมันไม่อร่อย สู้เมืองไทยไม่ได้ ภายหลังคนไหหลำจากเกาะไหหลำก็อพยพมาเมืองไทยด้วยเหมือนกัน

ทีนี้ก็เริ่มชัดแจ้งแล้วว่า อาหารฝรั่งแบบไหหลำนั้นมาทางสายเมืองท่า เช่น กวางตุ้ง เซี่ยงไฮ้ รวมทั้งการซักรีดเสื้อผ้า ส่วนข้าวมันไก่ ขนมจีนไหหลำ นั้นไดเร็กมาจากเกาะไหหลำ

นี่เป็นตำตอบที่ผมประมาณหรืออนุมานเอาเอง เป็นแค่เปิดประเด็นสนุกๆ ในวันข้างหน้าถ้ามีข้อมูลใหม่หรือมีผู้รู้ขัดแย้งมา ประเด็นที่เปิดไว้ก็แก้ไขใหม่ได้ครับ ง่ายๆ เท่านั้นเอง

view

*

view