หน้าแรก  วิสัยทัศน์/พันธกิจ  บริการของเรา  LINK 4 A/C  DOWNLOAD  ติดต่อเรา 
« October 2017»
SMTWTFS
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031    

เมนู

วิสัยทัศน์ / นโยบาย

ตรวจสอบบัญชี

บริการจัดทำบัญชี

ที่ปรึกษาบัญชี / ภาษี

วางระบบบัญชี

จดทะเบียนธุรกิจ

สมุดเยี่ยม

ติดต่อเรา

 

บทความที่น่าสนใจ

.......... บทความ 108 ..........

 
สมัครงาน

เจ้าหน้าที่บัญชี

ผู้ช่วยผู้ตรวจสอบบัญชี

พนักงานขาย

 

ระบบสมาชิก




ลืมรหัสผ่าน
สมัครสมาชิก
 

จดหมายข่าว

กรอก Email เพื่อรับข่าวสาร
 
สถิติ
เปิดเว็บไซต์ 14/11/2007
ปรับปรุง 20/10/2017
สถิติผู้เข้าชม 20,001,313
Page Views 23,573,738
 

ฐานข้อมูลรัฐ

thaiworm33
ulanla

การบริหารนโยบาย เพื่อการเข้าถึงบริการอินเทอร์เน็ต

จากประชาชาติธุรกิจ

คอลัมน์เรื่องเล่าซีอีโอ โดย วิชัย เบญจรงคกุล

ภายใต้นโยบายเศรษฐกิจดิจิทัลของ รัฐบาล การเข้าถึงบริการอินเทอร์เน็ตของประชาชน ถือว่าเป็นเป้าหมายตัวหลักที่จะใช้เป็นตัวชี้วัดในการขับเคลื่อนนโยบายดิจิ ทัล ซึ่งในปัจจุบันจำนวนประชาชนสามารถเข้าถึงบริการอินเทอร์เน็ตยังถือว่ามีข้อ จำกัดอยู่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความสามารถในการมีอุปกรณ์ต่อเชื่อมบริการอินเทอร์เน็ต เพื่อใช้งาน หรือแม้แต่ความสามารถในการชำระค่าบริการ

เรา ต้องยอมรับว่า คนในชาติเราไม่ใช่ทุกคนมีความจำเป็นที่จะต้องการเข้าถึงบริการอินเทอร์เน็ต แบบเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ หรือบางคนเพียงต้องการเข้าถึงเป็นเฉพาะกิจเฉพาะเรื่องที่จำเป็น เราต้องยอมรับว่าการกระจายของความเจริญทางด้านโครงสร้างพื้นฐาน ด้านเทคโนโลยีก็ยังกระจุกตัวแต่ในเมืองใหญ่หรือเมืองที่มีความเจริญทางด้าน เศรษฐกิจ ส่วนที่จะขยายให้ครอบคลุมพื้นที่อยู่อาศัยส่วนใหญ่ที่มีจำนวนประชากรอยู่ใน จำนวนที่เหมาะสม และบางแห่งห่างไกลจากเมืองมาก หรือถนนหลวงมาก ๆ การติดตั้งและมีบริการโทรคมนาคมและการสื่อสาร เพื่อเชื่อมต่อบริการอินเทอร์เน็ต เพื่อใช้ในการสนับสนุนการให้บริการสาธารณะต่าง ๆ เช่น ด้านสาธารณสุขและการศึกษา ก็ย่อมมีความจำเป็นในระดับหนึ่งในการที่รัฐจะกระจายความเจริญด้านบริการ สาธารณสุขและการศึกษาให้ทั่วถึง

แล้วควรเป็นหน้าที่ใครที่ ต้องดำเนินการให้มีโครงข่ายพื้นฐานด้านเทคโนโลยีเพื่อสนับสนุนนโยบายดิจิทัล ในพื้นที่ห่างไกลเมืองและไม่มีปัจจัยผลตอบแทนใด ๆ ทางเศรษฐกิจและสังคมที่ผู้ให้บริการเอกชนสามารถตัดสินใจในการลงทุนได้ (ไม่ว่าจะเป็นการตัดสินใจบนพื้นฐานด้านเศรษฐกิจหรือด้านการดำเนินการภายใต้ โครงการ USO หรือ CSR ก็ตาม) จึงคงหลีกเลี่ยงไม่พ้นว่ารัฐจะต้องเข้ามาทำหน้าที่ในการเติมเต็มเพื่อให้คน ไทยสามารถมีโอกาสเข้าถึงโครงสร้างพื้นฐานด้านเทคโนโลยี

ในทุกวันนี้ รัฐก็ทำหน้าที่เติมเต็มแบบนี้กับบริการสาธารณูปโภคอื่นๆ อยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นการจ่ายไฟฟ้าหรือน้ำหรือแม้แต่โทรศัพท์พื้นฐานเฉพาะเสียง โดยใช้ปัจจัยต่าง ๆ ที่รัฐสามารถจัดหามาเพื่อกิจการสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐาน เพื่อให้คนไทยมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ตลอดจนรัฐสามารถดูแลสวัสดิการสังคมขั้นพื้นฐานแก่คนไทย ไม่ว่าด้านสาธารณสุขและการศึกษา แต่การใช้ทรัพยากรอื่น ๆ ที่ภาครัฐมีอยู่ในการกระจายความเจริญด้านเทคโนโลยีการสื่อสารและสารสนเทศให้ ประชาชนรวมทั้งหน่วยงานราชการที่อยู่ในพื้นที่ห่างไกลและยากต่อการติดต่อ สื่อสารด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่นั้นรัฐคงต้องคำนึงถึงความเป็นไปได้และ ประโยชน์ที่จะได้รับ ไม่ใช่การลงทุนเพื่อขี่ช้างจับตั๊กแตน เช่น พยายามสร้างโครงข่ายแบบทันสมัยสุดเพื่อใช้ในกิจการธรรมดาทั่วไป หรือขีดความสามารถของอุปกรณ์มีมากเหนือกว่าความสามารถที่มีบริการใด ๆ จะใช้ประโยชน์ได้

สิ่งเหล่านี้ภาครัฐต้องกำหนดให้ดี ไม่ต้องคิดเผื่อว่าอีกหน่อยจะใช้เพราะเทคโนโลยีนั้นจะล้าสมัยเร็วมากกว่า ความต้องการในการใช้งานในพื้นที่ห่างไกลเทคโนโลยีที่จำเป็นต่อการสาธารณสุข และการศึกษาก็ไม่ได้ต้องการเทคโนโลยีล้ำหน้าแบบซูเปอร์มากมาย จริง ๆแล้วโครงข่ายดาวเทียมเพื่อการสื่อสารที่มีในสัญญาสัมปทานไทยคมยังสามารถนำ มาใช้ในการพัฒนาประเทศได้อีกมาก

สิทธิ์ในการใช้ช่องสัญญาณดาวเทียม ไทยคมเพื่อบริการสาธารณะโดยภาครัฐก็มีอยู่ในสัญญาสัมปทาน รัฐก็สามารถพิจารณาจัดสรรการใช้งานที่มีประโยชน์มากกว่ามาใช้ได้ ผมเชื่อว่าผู้บริหารกิจการไทยคมเขาก็ยินดีให้การสนับสนุนในการพัฒนาประเทศ อยู่แล้ว

เมื่อเร็ว ๆ นี้มีโอกาสได้ไปประเทศเมียนมาเพื่อลงนามในสัญญาการร่วมลงทุนเพื่อสร้างโครง ข่ายสายไฟเบอร์ออปติกในเมืองยางกอน(ย่างกุ้ง) ได้พบว่าความต้องการในการเข้าถึงและใช้บริการอินเทอร์เน็ตที่มีคุณภาพนั้น เป็นเรื่องที่ทุกคนต้องการ ไม่เฉพาะนักธุรกิจ แม้แต่ประชาชนทั่วไปที่ต้องการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารทั่วไปต่าง ๆ ซึ่งผู้ใช้บริการต่างมีความต้องการให้มีการขยายพื้นที่การให้บริการและ คุณภาพของการบริการดีขึ้น แต่ก็ขาดปัจจัยทางด้านเศรษฐกิจและการตลาดที่เอื้อให้มีการพัฒนาการด้าน บริการอย่างเต็มที่

แต่นั่นก็เป็นความต้องการจากคนในเมือง ส่วนคนที่อยู่นอกเขตเมืองใหญ่ยังขาดแคลนด้านโครงสร้างพื้นฐานด้านเทคโนโลยี อย่างมาก หากบอกว่าประเทศเมียนมามีความเจริญล่าช้ากว่าประเทศไทยหลายสิบปี แต่ที่จริงก็คงเทียบกันยากเรื่องระยะเวลา เพราะสิ่งแวดล้อมและความต้องการในชีวิตของคนเราเปลี่ยนไปด้วยอิทธิพลต่าง ๆ ดังนั้น ในเวลาเดียวกันความต้องการของมนุษย์เราก็มีมากขึ้น เมื่อ 20-30 ปีก่อนเราคงไม่ต้องการใช้อินเทอร์เน็ตมากเท่าทุกวันนี้

แม้ วันนี้ในประเทศเมียนมาเองก็ตาม เพราะด้วยกระแสของโลกยุคดิจิทัลมีอยู่ทุกภูมิภาคของโลก ดังนั้น รัฐจึงจะต้องเร่งรีบในการหาวิธีให้คนไทยสามารถเข้าถึงบริการอินเทอร์เน็ตให้ ได้ทั่วถึงทั่วไทยเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดจึงจะทำให้นโยบายเศรษฐกิจดิจิทัล สามารถเดินหน้าได้จริง ส่วนเรื่องการสนับสนุนกิจกรรมต่าง ๆ ก็ดำเนินกันไปตามความเหมาะสม และอยากเห็นแผนการดำเนินการเรื่องการจัดให้มีโครงสร้างพื้นฐานด้านเทคโนโลยี ของรัฐบาลอย่างชัดเจนจริง ๆ ครับ


สำนักงานบัญชี,สำนักงานสอบบัญชี,ทำบัญชี,สอบบัญชี,ที่ปรึกษา,การจัดการ,เศรษฐกิจการลงทุน

Tags : การบริหารนโยบาย การเข้าถึง บริการอินเทอร์เน็ต

 * 

สำนักงานสอบบัญชี พี แอนด์ อี,สำนักงานบัญชี พี.เอ็ม.เอส.,คณะบุคคลที่ปรึกษา พี.เอ.ที.,บจ.สำนักงานบัญชีและธุรกิจ พี.เอ.แอล.

 
  
view